ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΣΤΡΑΤΟΥ

31 Ιουλίου 2019

Προμήθεια βιβλίων

Με τα πολύ πενιχρά μας μέσα (στην ουσία από τις εθελοντικές συνεισφορές των μελών), αποφασίσαμε να προμηθευθούμε μερικά βιβλία για τη δανειστική μας βιβλιοθήκη. 

Από τα νέα βιβλία, διαλέξαμε να σας προτείνουμε τέσσερα, από τα οποία σας ζητάμε να επιλέξετε δύο ο καθένας. 

Μετά την προμήθειά τους, τα βιβλία θα είναι διαθέσιμα για δανεισμό στα μέλη του Παραρτήματος και των οικογενειών τους που διαθέτουν Κάρτα Μέλους Οικογένειας Αποστράτου (κίτρινη, εκδόσεως ΕΑΑΣ).

Σαφώς και μπορείτε να κάνετε δικές σας προτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα κόστος.






30 Ιουλίου 2019

"δημοκρατία" Κοροϊδία για 2.000.000 συνταξιούχους

ΑΠΟΓΡΑΦΗ Β΄ 4ΜΗΝΟΥ 2019 ΣΤΡ. ΦΑΡΜ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το φαρμακείο στο ΝΕΟ 424 ΓΣΝΕ θα παραμείνει κλειστό λόγω προγραμματισμένης απογραφής τετραμήνου από 26/08/2019 μέχρι και 30/08/2019 (5 εργάσιμες ημέρες).

Το φαρμακείο στο ΠΑΛΑΙΟ 424 ΓΣΝΕ θα παραμείνει κλειστό λόγω προγραμματισμένης απογραφής τετραμήνου από  02/09/2019 μέχρι και 06-09-2019 (5 εργάσιμες ημέρες)

Παρακαλούμε για την ενημέρωση των μελών σας με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών και την αποφυγή προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια των απογραφών.

Τχης (ΥΦ)  Π. Μ.
Τμηματάρχης



28 Ιουλίου 2019

Ώρα αναδρομικών: Από το 2020 οι πληρωμές σε συνταξιούχους


ΟΛΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΩΝ


ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΙΚΟΣ
Οσοι έχουν όμως προσφύγει στα δικαστήρια μπορεί να δικαιωθούν με περισσότερα αναδρομικά
Σχέδιο για την πληρωμή αναδρομικών στις συντάξεις που θα περιλαμβάνει όμως πολλές δόσεις επεξεργάζεται η κυβέρνηση καθώς αρμόδια στελέχη θεωρούν σχεδόν ειλημμένη την απόφαση επιστροφής των μειώσεων που κρίθηκαν αντισυνταγματικές για 1,5 εκατ. συνταξιούχους για ένα διάστημα που δεν θα ξεπερνά τους 10 μήνες.

Τα ποσά για το διάστημα αυτό φτάνουν ως και τα 7.400 ευρώ.
Οσοι έχουν όμως προσφύγει στα δικαστήρια μπορεί να δικαιωθούν με περισσότερα αναδρομικά.
Αστάθμητος παράγοντας ωστόσο (αν και μη πιθανός) είναι να βγει η νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για τον νόμο Κατρούγκαλου και να παγώσει τα αναδρομικά για όσους δεν έχουν ασκήσει προσφυγή στα δικαστήρια. Σε αυτή την περίπτωση οι διεκδικήσεις περιορίζονται σημαντικά, πλην όμως μια τέτοια ερμηνεία του ΣτΕ θα έρθει σε πλήρη αντίθεση με την αντισυνταγματικότητα που έκρινε τον Ιούνιο του 2015 για τις μειώσεις των νόμων 4051 και 4093 για τις οποίες ουδέποτε διατύπωσε τη θέση ότι επιστρέφονται μόνο με αγωγές, αλλά διέταξε τότε την κυβέρνηση να τις σταματήσει άμεσα, πράγμα που δεν έγινε.

Η πιθανότερη εκδοχή πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ότι το ΣτΕ -που έχει έτοιμη την απόφαση αλλά καθυστερεί τη δημοσίευσή της- δεν θα έρθει σε κόντρα με την απόφαση του Ιουνίου του 2015.

Οι τελικές αποφάσεις από την πλευρά της κυβέρνησης και η όποια ρύθμιση επιλεγεί κινούνται στην κατεύθυνση της αποκατάστασης των συντάξεων και αναμένονται τον Νοέμβριο με πιλότο την απόφαση του ΣτΕ. Οι δε πληρωμές αναμένεται να ξεκινήσουν το 2020 αφού προηγηθεί ξεκάθαρη αποτύπωση του κόστους των επιστροφών στους προϋπολογισμούς των επόμενων ετών.

Η επικρατέστερη επιλογή πάντως, όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, μέσα από τις εκτιμήσεις αρμοδίων στελεχών, είναι να δοθούν τα αναδρομικά σε δόσεις, που ίσως φτάνουν και σε βάθος 5ετίας.

Μια πρώτη προσέγγιση του κόστους των αναδρομικών δείχνει ότι αν επιστραφούν όλες οι μειώσεις που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το ΣτΕ, δηλαδή οι περικοπές των νόμων 4051 και 4093 σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς και τα Δώρα κύριων και επικουρικών συντάξεων στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί προτού καταργηθούν, θα απαιτηθούν περί τα 3,5 με 3,8 δισ. ευρώ για όλους τους συνταξιούχους. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί σχεδόν με πέντε ετήσια μερίσματα από το πλεόνασμα της οικονομίας, δηλαδή με ένα μέσο κόστος της τάξης των 750 εκατ. ευρώ ετησίως για μια 5ετία που θα πρέπει να διανέμεται μόνο για τα αναδρομικά.

Το ποσό αυτό αφορά στο διάστημα Ιουλίου 2015-Απριλίου 2016 (10 μήνες) για τις επιστροφές μειώσεων και Δώρων σε κύριες συντάξεις και από Ιούλιο 2015 ως Ιούνιο 2016 (12 μήνες) για τις επικουρικές. Οι 12 μήνες στις επικουρικές είναι διότι από τον Ιούνιο του 2016 έγινε ο επανυπολογισμός τους με τον νόμο Κατρούγκαλου και όσες ήταν σε άθροισμα πάνω από τα 1.300 ευρώ με τις κύριες συντάξεις μειώθηκαν (περίπου 260.000 συνταξιούχοι έχασαν τότε ως 50%), ενώ όσες επικουρικές είχαν άθροισμα κάτω από 1.300 ευρώ δεν μειώθηκαν αλλά δόθηκε προσωπική διαφορά με τον επανυπολογισμό του νόμου Κατροούγκαλου. Η ουσία όμως είναι ότι μόνον στις επικουρικές εφαρμόστηκε άμεσα ο επανυπολογισμός συντάξεων (με ή χωρίς μειώσεις) και σε κάθε περίπτωση έπαψαν να εμφανίζονται από τον Ιούνιο του 2016 και μετά στα ενημερωτικά επικουρικών συντάξεων διότι απλά ενσωματώθηκαν είτε στις νέες περικοπές είτε στις προσωπικές διαφορές.
Αντίθετα στις κύριες συντάξεις οι παράνομες μειώσεις συνεχίστηκαν και μετά τον Μάιο του 2016 που ψηφίστηκε ο νόμος Κατρούγκαλου καθώς ο επανυπολογισμός τους έγινε το 2019 και όχι το 2016.

Κριτήριο για την επιστροφή των αναδρομικών είναι το ύψος των συντάξεων και οι περικοπές που είχαν οι συνταξιούχοι. Τα περισσότερα αναδρομικά από τις μειώσεις των νόμων 4051 και 4093 καθώς και από Δώρα έχουν λαμβάνειν οι συνταξιούχοι με άθροισμα συντάξεων πάνω από 1.000 ευρώ. Ενώ όσοι παίρνουν κάτω από 1.000 ευρώ (είτε από κύρια είτε και με επικουρική) δικαιούνται πολύ μικρότερα ποσά και για ένα μεγάλο ποσοστό αυτών οι επιστροφές θα είναι μόνο από Δώρα συντάξεων.

Τα ποσά που παίρνουν οι συνταξιούχοι ανά Ταμείο και σε πόσες δόσεις

Οι επιστροφές για ένα 10μηνο και 12μηνο (στις επικουρικές) για τους συνταξιούχους βγάζουν κατά μέσο όρο:
• Αναδρομικά ως 7.338 ευρώ για συνταξιούχους Δημοσίου.
• Αναδρομικά ως 6.770 ευρώ για συνταξιούχους ΔΕΚΟ-Τραπεζών.
• Αναδρομικά ως 6.402 ευρώ για συνταξιούχους ΙΚΑ.
• Αναδρομικά ως 3.300 ευρώ για συνταξιούχους του ΟΑΕΕ.
• Αναδρομικά το πολύ ως 1.300 ευρώ για χαμηλοσυνταξιούχους (με άθροισμα συντάξεων ως 1.000 ευρώ).
• Αναδρομικά ως 3.850 ευρώ για συνταξιούχους του ΝΑΤ. Αν επιστραφεί και η μείωση 7% που κρίθηκε αντισυνταγματική για τις συντάξεις του ΝΑΤ με απόφαση Εφετείου (549/2019), τότε τα αναδρομικά ξεπερνούν τις 7.000 ευρώ.

Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στην έντυπη έκδοση του ΕΤ




Ενημερωτικά σημειώματα συνταξιούχων: Πότε θα εκδοθούν


Μιλώντας στον ΣΚΑΪ και στον Γ. Αυτιά, ο υπουργός Εργασίας είπε ότι «από τις μεγαλύτερες εκκρεμότητες του υπουργείου είναι οι απλήρωτες συντάξεις» και το χαρακτήρισε ως το πιο ντροπιαστικό ζήτημα το να ταλαιπωρούνται οι απόμαχοι της δουλειάς.
Ο κ. Βρούτσης τόνισε «αναζητώ τον ακριβή αριθμό των εκκρεμών συντάξεων. Η μέχρι σήμερα καταγραφή των εκκρεμών συντάξεων και υποθέσεων είναι 430.000. Και μπορεί να αυξηθεί ο αριθμός. Από αυτές είναι 105.000 κύριες, 160.000 κύριες και υποθέσεις του Δημοσίου Τομέα, 100.000 εφάπαξ και επικουρικά και 68.000 συντάξεις χηρείας».
Σύμφωνα με τον κ. Βρούτση, «τον Νοέμβριο του 2019 η κυβέρνηση θα φέρει νομοθετική πρωτοβουλία, την "Άτλας Ψηφιακή Σύνταξη". Τον προσεχή Ιούνιο το 43,44% των συντάξεων θα βγαίνουν ηλεκτρονικά και τον Ιούνιο το 2021 θα αυξηθεί το ποσοστό αυτό στο 90% των συντάξεων. Το 2021 οι συντάξεις θα βγαίνουν μέσα σε τρεις μήνες. Φανταστείτε τι δεσμευτικό είναι αυτό για μένα για να το λέω».
Όπως είπε ο υπουργός Εργασίας «μάλλον ήταν ιδεοληπτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ να μην ολοκληρωθεί ο "Άτλας"».
Ο κ. Βρούτσης δεσμεύτηκε ακόμη ότι «δεν πρόκειται να υπάρξει καμία μείωση στις υπάρχουσες συντάξεις, αλλά βελτιωτικές κινήσεις στο ασφαλιστικό. Θα αλλάξουμε παρεμβατικά όλον τον νόμο Κατρούγκαλου. Οι συντάξεις χηρείας θα έρθουν στο ύψος του 2014 και θα ικανοποιηθούν τώρα. Η νομοθετική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαν άδειο πουκάμισο. Προσπαθούμε μέσα στον χρόνο αυτό να πληρωθούν οι συντάξεις χηρείας».
Ο κ. Βρούτσης είπε επίσης ότι αμέσως μετά την αλλαγή της διοίκησης του ΕΦΚΑ θα εκδοθούν τα ενημερωτικά σημειώματα των συνταξιούχων ενώ σχετικά με τον ΕΦΚΑ είπε ότι «τα πλεονάσματα του ήταν πλασματικά, δεν υπήρξαν ποτέ».

Συντάξεις – μαμούθ έως και €24.000 το μήνα ’"έδωσε"’ ο ν. Κατρούγκαλου

Συντάξεις – μαμούθ έως και 24.000 ευρώ το μήνα προέκυπταν από το νόμο Κατρούγκαλου ανέφερε ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης σε τηλεοπτική του συνέντευξη.

Το ζήτημα προέκυψε εξαιτίας του εν λόγω νόμου, ο οποίος δεν ορίζει ανώτατο πλαφόν στο ύψος της χορηγούμενης σύνταξης, όπως οι προγενέστεροι συνταξιοδοτικοί νόμοι.
«Ήταν κάτι συνταρακτικό. Βρέθηκα μπροστά σε μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη. Ήταν έτοιμες να εκδοθούν συνταξιοδοτικές αποφάσεις του ύψους των 10.000 ευρώ, 12.000 ευρώ, 15.000 ευρώ, 18.000 μήνα, 24.000 το μήνα. Αυτό σε 10 χρόνια αντιστοιχεί σε 3 εκατ. ευρώ. Αυτό δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο» ανέφερε μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο υπουργός Εργασίας, επιβεβαιώνοντας σχετικό δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας. «Έδωσα την εντολή για το αυτονόητο, δεν κοίταξα να δω αν είναι νόμιμες ή μη, αλλά ηθικά δεν μπορούσα να εκδώσω τέτοιου είδους συντάξεις» πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον κ. Βρούτση «η προηγούμενη πολιτική ηγεσία γνώριζε το θέμα αυτό για πέντε μήνες και αδιαφόρησε» ενώ πρόσθεσε ότι «μερικές από αυτές τις συντάξεις είχαν ήδη δοθεί, δεν τις πρόλαβα».

Ο υπουργός Εργασίας εξήγησε ότι από εδώ και πέρα χρειάζεται αλλαγή νόμου για την οποία ήδη εργάζεται επιστημονική ομάδα».
«Δεν νοείται να δίνονται τέτοιες συντάξεις. Δεν είμαι ενάντια στην ανταποδοτική λογική του συστήματος αλλά είναι τελείως στρεβλό το νούμερο αυτό» συνέχισε ο κ. Βρούτσης.
Αναρωτήθηκε, μάλιστα, αν πρόκειται «είναι ανικανότητα ή δολιότητα; Ένα από τα δύο υπάρχουν. Δεν νοείται υπουργός να γνωρίζει την εξέλιξη του ασφαλιστικού και να δίνει την υπογραφή του για σύνταξη 24.000 ευρώ».

Ο κ. Βρούτσης ξεκαθάρισε πάντως ότι δεν έχει τίποτα με τους ανθρώπους για τους οποίους εκδόθηκαν ή ετοιμάζονταν αυτές οι αποφάσεις. «Είμαι υπέρ της ανταποδοτικότητας του συστήματος αλλά ας έρθουν και αυτοί οι άνθρωποι στην πλευρά της ηθικής».

ΠΗΓΗ

25 Ιουλίου 2019

Αποφάσεις ΟλΣτΕ 1307-1316/2019 (Επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων)


ΣτΕ 1307-1316/2019

Επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων

Πρόεδρος: κ. Αικ. Σακελλαροπούλου

Εισηγητές: κ. Ελ. Παπαδημητρίου, κ. Ιω. Σπερελάκης

Με τις παραπάνω αποφάσεις της, εκδοθείσες κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του ν. 3900/2010 (Α΄213), η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε επί του το ζητήματος της αντίθεσης ή μη  προς τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ.1 και 5, 2 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και του άρθρου 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ της διάταξης της περίπτωσης 1, της υποπαραγράφου Γ.1, της παραγράφου Γ, του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, με την οποία επήλθε πλήρης κατάργηση των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας για τους υπαλλήλους του Δημοσίου,.

Το Δικαστήριο, υπενθύμισε, αρχικώς, την παγιωθείσα πλέον νομολογία του, κατά την οποία από τον συνδυασμό των άρθρων 4 παρ. 5,  25 παρ. 1 και 4, άρθρο 79 παρ. 1, 106 παρ. 1 του Συντάγματος συνάγεται ότι σε περιπτώσεις παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, ο κοινός νομοθέτης δύναται να θεσπίσει μέτρα περιστολής των δημόσιων δαπανών που συνεπάγονται σοβαρή οικονομική επιβάρυνση ιδίως όσων λαμβάνουν μισθό ή σύνταξη από το δημόσιο ταμείο, λόγω της άμεσης εφαρμογής και αποτελεσματικότητας των επιβαλλόμενων σε βάρος τους μέτρων για τον περιορισμό του δημόσιου ελλείμματος, πλην η δυνατότητα αυτή έχει ως όριο τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας στην κατανομή των δημόσιων βαρών και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς και την αξίωση του Κράτους να εκπληρώνουν όλοι οι πολίτες το χρέος της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, από τις οποίες συνάγεται ότι δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, ώστε η σωρευτική επιβάρυνση αυτών να είναι ιδιαίτερα μεγάλη και να είναι πλέον εμφανής η υπέρβαση των ορίων της αναλογικότητας και της ισότητας στην κατανομή των δημόσιων βαρών, αντί της προώθησης διαρθρωτικών μέτρων ή της είσπραξης των φορολογικών εσόδων, από τη μη εφαρμογή των οποίων ευνοούνται, κυρίως, άλλες κατηγορίες πολιτών. Επίσης, υπενθύμισε την ευχέρεια του νομοθέτη, κατ’ εκτίμηση των εκάστοτε επικρατουσών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών και της δημοσιονομικής κατάστασης της Χώρας, να προβαίνει σε αναμόρφωση του μισθολογίου των δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων, εισάγοντας νέες ρυθμίσεις, η συνταγματικότητα των οποίων υπόκειται σε οριακό έλεγχο εκ μέρους του δικαστή, την ευχέρεια δε αυτή σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής αναγνωρίζει και το ΕΔΔΑ κατά την ερμηνεία του άρθρου 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ. Προσέθεσε, όμως, ότι στις περιπτώσεις αυτές, το επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν προσδιορίζεται με βάση τις προηγούμενες αποδοχές των προσώπων αυτών, αλλά με βάση τις γενικότερα επικρατούσες συνθήκες και σε συνάρτηση με το επίπεδο διαβίωσης του πληθυσμού της Χώρας εν γένει. 

Ακολούθως, το Δικαστήριο προέβη
α) στην επισκόπηση της εξέλιξης του θεσμού των επιδομάτων εορτών και αδείας διαχρονικά τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα,
β) στην παράθεση των κανόνων του πρωτογενούς και παραγώγου ενωσιακού δικαίου σχετικά με την υποχρέωση των κρατών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) να αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα και
γ) στα μέτρα περιστολής του μισθολογικού κόστους που ελήφθησαν από τον εθνικό νομοθέτη στο πλαίσιο τόσο της διαδικασίας διαπίστωσης και διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος της Ελληνικής Δημοκρατίας και της υλοποίησης των πολιτικών του πρώτου μνημονίου συνεργασίας (ν. 3845/2010), στα οποία (μέτρα) περιλαμβανόταν η περικοπή των ως άνω επιδομάτων, όσο και της διαδικασίας υλοποίησης των συμφωνηθέντων με το δεύτερο μνημόνιο συνεργασίας (ν. 4046/2012), στην οποία εντάσσεται η επίμαχη κατάργηση των ίδιων επιδομάτων. Συναφώς, υπενθύμισε ότι τα μέτρα που ελήφθησαν στην αρχή της οξύτατης δημοσιονομικής κρίσης στις αρχές του έτους 2010, ενόψει της εκτίμησης του νομοθέτη ότι υφίστατο άμεσος κίνδυνος κατάρρευσης της οικονομίας και χρεοκοπίας της Χώρας, δεν παρίσταντο, καταρχήν, απρόσφορα, και μάλιστα προδήλως, ούτε μη αναγκαία, για την αποτροπή του ως άνω κινδύνου. 

Ως προς την επίμαχη πλήρη κατάργηση των ως άνω επιδομάτων, το Δικαστήριο, παραπέμποντας στη σχετική νομολογία του ΕΔΔΑ, του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου της Ε.Ε., έκρινε, περαιτέρω, κατά πλειοψηφία, ότι αυτή
α) συνιστά άμεσο μέτρο για την αντιμετώπιση της, κατά την υποκείμενη σε οριακό έλεγχο εκτίμηση του νομοθέτη, συνεχιζόμενης οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου, ολοκληρωμένου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, το οποίο αποσκοπεί τόσο στην κάλυψη των άμεσων οικονομικών αναγκών της Χώρας και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερα αυξημένων ελλειμμάτων, όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής κατάστασής της, δηλαδή στην εξυπηρέτηση σκοπών που συνιστούν σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, δυνάμενους να δικαιολογήσουν, κατ’ αρχήν, τη λήψη μέτρων περιστολής μισθολογικών δαπανών του Δημοσίου,
β) συνδέεται και με την εκπλήρωση υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, οι οποίες δεν καθιστούν, κατά το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προδήλως αδικαιολόγητη τη λήψη μέτρων εξοικονόμησης δαπανών,
γ) θεσπίστηκε, όπως και ολόκληρο το ως άνω πρόγραμμα, στη βάση της από Ιουλίου 2012 μελέτης του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών με τίτλο «Επισκόπηση δαπανών Γενικής Κυβέρνησης 2013- 2016», στο πλαίσιο της οποίας εντοπίστηκαν δαπάνες, η περικοπή των οποίων συμβάλλει σε «αποτελεσματικό και βιώσιμο περιορισμό των ελλειμμάτων», μεταξύ των οποίων και η μισθολογική, η οποία κρίθηκε υψηλή ειδικά σε σύγκριση με τα άλλα κράτη- μέλη της Ευρωζώνης, διαπίστωση στην οποία προέβησαν και οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ε.Ε.,
δ) πλήττει παροχές που δεν συνιστούν απόλυτα προνόμια, αντιθέτως δικαιολογείται για τους ως άνω λόγους γενικού συμφέροντος και ανταποκρίνεται στους σκοπούς που επιδιώκει η Ε.Ε, δηλαδή στη διασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας των κρατών- μελών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ και στην εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ. 

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κατέληξε, κατά πλειοψηφία, στο συμπέρασμα ότι το επίδικο μέτρο τεκμηριώνεται επαρκώς με βάση τα ανωτέρω στοιχεία, δεν παρίσταται απρόσφορο, και μάλιστα προδήλως, για την επίτευξη των επιδιωκόμενων ως άνω σκοπών, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν ήταν αναγκαίο, δεδομένου ότι με αυτό το μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, η οποία υπαγορεύεται από επιταγές της Ε.Ε. για μείωση του υπερβολικού δημοσίου ελλείμματος. Περαιτέρω, κατά τη λήψη του επίμαχου μέτρου, ο νομοθέτης είχε πλήρη επίγνωση όχι μόνο του εν γένει επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της Χώρας, αλλά και ειδικά του επιπέδου διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προκύπτει α) από τα δημοσιευμένα και διαθέσιμα στις υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το όριο κινδύνου φτώχειας ανά άτομο μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις (6.591 ευρώ) και το μέσο ετήσιο ισοδύναμο ατομικό εισόδημα (12.637,08 ευρώ) κατά το έτος 2011, β) από το νέο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων που θεσπίστηκε με τον ν. 4014/2011, με το οποίο ο βασικός μισθός των δημοσίων υπαλλήλων κυμαίνεται μεταξύ 780 (ΥΕ με βαθμό ΣΤ)  και 1092 ευρώ (ΠΕ με βαθμό ΣΤ) και γ) από τη θέσπιση νέου κατώτατου βασικού μισθού και ημερομισθίου με τον ίδιο ν. 4093/2012 (586,08 ευρώ και 26,18 ευρώ, αντίστοιχα). Κατά συνέπεια, οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και μετά την κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων, εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο. Επιπλέον, η τυχόν ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων δεν καθιστά, ενόψει των ευρέων περιθωρίων εκτίμησης που απολαμβάνει ο νομοθέτης στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και του οριακού ελέγχου, στον οποίο υπόκειται κατά τούτο, από μόνη της μη αιτιολογημένη την επίδικη ρύθμιση, ούτε, άλλωστε, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο η συγκεκριμένη επιλογή, αν, δηλαδή, ο νομοθέτης επέλεξε τον καλύτερο τρόπο χειρισμού του προβλήματος ή αν έπρεπε να είχε ασκήσει διαφορετικά την εξουσία του. Τέλος, το ίδιο μέτρο δεν αντίκειται στα  άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 4 του Συντάγματος, δεδομένου ότι αφορά όλους τους υπαλλήλους του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ενώ διαφορετικό είναι το ζήτημα της χορήγησης των επιδομάτων εορτών και αδείας στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι αποτελούν διαφορετική κατηγορία, σε βάρος της οποίας έχουν επιβληθεί άλλα οικονομικής φύσεως μέτρα. Εξάλλου, η πλειοψηφία αντέκρουσε την άποψη της μειοψηφίας ότι με τις ως άνω σκέψεις το Δικαστήριο μεταστρέφει τη νομολογία του ως προς τον ν. 4093/2012, τον οποίο συστηματικά κρίνει αντίθετο στις προεκτεθείσες συνταγματικές διατάξεις, με το επιχείρημα ότι, εκ μόνου του λόγου ότι άλλες ρυθμίσεις του νόμου αυτού, οι οποίες αφορούν διαφορετικά θέματα (μισθούς και συντάξεις), κρίθηκαν αντισυνταγματικές με αποφάσεις του Δικαστηρίου, δεν προκύπτει αναγκαίως αντισυνταγματικότητα και της επίδικης ρύθμισης. Και τούτο, διότι, ανεξάρτητα από το ότι σε αυτόν περιλαμβανόταν πλήθος μέτρων με άμεσο οικονομικό αντίκτυπο στα εισοδήματα διαφόρων κοινωνικών ομάδων, αλλά και οικονομικών φορέων, ορισμένα από τα οποία κρίθηκαν συνταγματικά, πάντως αντίθετη εκδοχή θα ισοδυναμούσε με αφηρημένο έλεγχο συνταγματικότητας του νόμου, ο οποίος, σύμφωνα με το Σύνταγμα, δεν έχει ανατεθεί στο Δικαστήριο. 

Κατά τη μειοψηφία 2 Αντιπροέδρων και 4 Συμβούλων εν προκειμένω, με τον ίδιο ν. 4093/2012 και με τα ίδια ακριβώς κριτήρια, τα οποία με προηγούμενες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκαν καθ’ εαυτά απρόσφορα, ανεπαρκή και, συνεπώς, ακατάλληλα να στηρίξουν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, έλαβε χώρα και η επίδικη ήδη κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας των εν ενεργεία λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου. Και στην περίπτωση, όμως, αυτή, όπως και στις προηγηθείσες ως άνω περιπτώσεις, ούτε στην αιτιολογική έκθεση του ν. 4093/2012 ούτε στις προπαρασκευαστικές εργασίες ψήφισης αυτού περιέχεται, σε σχέση με την κατάργηση των εν λόγω παροχών, οποιαδήποτε ειδικότερη αναφορά, εκτίμηση ή άλλη αιτιολογία, η οποία, πάντως, ήταν ιδιαιτέρως επιβεβλημένη, δεδομένου ότι πρόκειται περί παροχών, οι οποίες, όπως δηλώνεται στην ονομασία τους και συνάγεται από τη μακρά ιστορική τους επιβίωση συνδέονται αμέσως με την προστατευόμενη από το Σύνταγμα  (άρθρα 2, 5, παρ. 1 και 21) κοινωνική και οικογενειακή ζωή, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στην ελληνική πραγματικότητα τα τελευταία τουλάχιστον 60 χρόνια. Εξάλλου, δεν αρκεί ούτε στην περίπτωση του επίμαχου μέτρου η επίκληση του δημοσιονομικού οφέλους και μόνον ούτε η χρονίζουσα αδυναμία προώθησης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και είσπραξης των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών, που αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους κρίθηκαν και πάλι αναγκαίες, μεταξύ άλλων, οι νέες μειώσεις στις αποδοχές των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου που επέφερε η επίμαχη πλήρης κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας. Πέραν αυτού, απαιτείτο και στην προκείμενη περίπτωση η προηγούμενη εξέταση τυχόν εναλλακτικών επιλογών και η εκτίμηση της προσφορότητας και αναγκαιότητας της επίμαχης κατάργησης υπό το φως των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης συμμετοχής στα δημόσια βάρη, ιδίως ενόψει του γεγονότος ότι τα καταργηθέντα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και επίδομα αδείας, συνολικού ετησίου ύψους 1.000 ευρώ, χορηγούνταν μόνο στους χαμηλόμισθους υπαλλήλους του Δημοσίου που είχαν μικτές μηνιαίες αποδοχές (συμπεριλαμβανομένων και των ως άνω δώρων και επιδόματος αδείας) μέχρι 3.000 ευρώ, σύμφωνα με τους νόμους 4875/2010 και 4024/2011. Οι εν λόγω υπάλληλοι έχουν ήδη υποστεί αλλεπάλληλες μειώσεις τόσο των αποδοχών τους, όσο και του εν γένει εισοδήματός τους βάσει των διαφόρων νομοθετημάτων της περιόδου της κρίσης. Εξάλλου, οι επίμαχες καταργήσεις δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ειδικότερα ούτε εκ του λόγου ότι αποτελούν τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής που περιέχει δέσμη μέτρων για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, διότι η προϋπόθεση αυτή αποτελεί αναγκαίο όχι όμως και επαρκή όρο για τη συνταγματικότητα των εν λόγων περικοπών.

ΠΗΓΗ👈 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Κων. Β. Κωνσταντάρα:
Η μορφοποίηση του κειμένου και ο τονισμός σημείων, έγιναν από μένα. 
Το γενικό συμπέρασμα των αποφάσεων,είναι: ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΔΩΡΑ για τους ΔΥ (φυσικά και τους συνταξιούχους)

 

01 Ιουλίου 2019

Επισκέψεις Υποψηφίων Βουλευτών Ημαθίας

Στα πλαίσια της προεκλογικής τους εκστρατείας, οι υποψήφιοι Βουλευτές Ημαθίας: 
Κυρία Νίκη Καρατζιούλα την 6η Ιουνίου 2019 και
Κύριος Αναστάσιος Μπαρτζώκας την 1η Ιουλίου 2019,

Επισκέφθηκαν τα Γραφεία του Παραρτήματός μας και μας εξέθεσαν τις προθέσεις και το πρόγραμμά τους. Οι επισκέψεις αυτές, δείχνουν το ενδιαφέρον τους για το σύνολο των διαμενόντων στην Ημαθία Αποστράτων Αξιωματικών του Στρατού, της Χωροφυλακής και της Ελληνικής Αστυνομίας που συγκροτούν το σώμα των Μελών μας.

Καθήκον μας ήταν και τονίσαμε ιδιαίτερα ότι το μοναδικό, πάγιο και οσημέραι εντονότερο αίτημα του συνόλου των Μελών μας, είναι η ανάγκη συμμόρφωσης της Νομοθετικής, αλλά κυρίως της Εκτελεστικής εξουσίας, με τις εν ισχύει αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση της Διοικήσεως, η κατά Νόμον λειτουργία της και η τήρηση της αρχής της ισονομίας των πολιτών.

Επιφυλαχθήκαμε για την προβολή περισσοτέρων αιτημάτων εφόσον διαμορφωθούν συνθήκες που θα διευκολύνουν κάτι τέτοιο.

Ευχηθήκαμε καλή επιτυχία και καλή δύναμη στην εκπροσώπηση του λαού της Ημαθίας.